தமிழ்நாடு, 18 ஆகஸ்ட் (ஹி.ச.)

நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் மிக முக்கியமான தலைவர்களில் ஒருவர். ஆங்கிலேய ஆட்சியிலிருந்து இந்தியாவை விடுவிக்க ஆயுதப் போராட்டத்தையும் சர்வதேச ஆதரவையும் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற வலுவான கொள்கையைக் கொண்டிருந்தார்.

1897 ஜனவரி 23-ஆம் தேதி, ஒடிசா மாநிலத்தின் கட்டாக்கில் பிறந்தார். அவரது தந்தை ஜானகிநாத் போஸ் புகழ்பெற்ற வழக்கறிஞர்.

தாயார் பிரபாவதி தேவி.

சிறுவயதிலிருந்தே சுபாஷ் சந்திரபோஸ் தேசப்பற்று, ஒழுக்கம், தன்னம்பிக்கை ஆகியவற்றில் சிறந்து விளங்கினார். கல்வியில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்த அவர், பின்னர் கொல்கத்தாவில் உயர்கல்வி பயின்றார்.

உயர்கல்விக்காக இங்கிலாந்து சென்ற சுபாஷ் சந்திரபோஸ், இந்திய சிவில் சர்வீஸ் தேர்வில் சிறப்பாகத் தேர்ச்சி பெற்றார். ஆனால் ஆங்கிலேய அரசின் கீழ் பணியாற்றுவதை அவர் விரும்பவில்லை.

1921-ஆம் ஆண்டு, இந்திய விடுதலைக்காகப் பணியாற்ற வேண்டும் என்ற நோக்கில் தனது அரசு பதவியைத் துறந்தார். அதன் பின்னர் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் இணைந்து விடுதலைப் போராட்டத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார்.

இந்திய விடுதலையை விரைவாகப் பெற வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். மகாத்மா காந்தி அகிம்சை வழியை முன்னிறுத்திய நிலையில், சுபாஷ் சந்திரபோஸ் தேவைப்பட்டால் ஆயுதப் போராட்டத்தையும் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று கருதினார்.

1938-ஆம் ஆண்டு, அவர் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1939-ஆம் ஆண்டிலும் மீண்டும் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டாலும், காங்கிரஸ் தலைமையுடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகளால் பதவியில் இருந்து விலகினார்.

பின்னர் Forward Bloc என்ற அமைப்பை உருவாக்கி, விடுதலைப் போராட்டத்தை மேலும் தீவிரப்படுத்தினார்.

ஆங்கிலேய அரசு சுபாஷ் சந்திரபோஸை கைது செய்து வீட்டுக் காவலில் வைத்தது. ஆனால் அவர் துணிச்சலுடன் அங்கிருந்து தப்பினார்.

அதன் பின்னர் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறி, வெளிநாடுகளில் இந்திய விடுதலைக்கு ஆதரவு திரட்டத் தொடங்கினார்.

வரலாற்றில் மிக முக்கியமான அத்தியாயம் இந்திய தேசிய ராணுவம் – INA அமைப்புடன் தொடர்புடையது.

தென்கிழக்கு ஆசியாவில் இருந்த இந்தியர்களின் ஆதரவுடன் இந்திய தேசிய ராணுவத்தை வலுப்படுத்தினார். அவரது தலைமையில் ஆயிரக்கணக்கான இந்தியர்கள் ஆங்கிலேய ஆட்சிக்கு எதிராகப் போராட முன்வந்தனர்.

“எனக்கு இரத்தம் கொடுங்கள்; நான் உங்களுக்கு சுதந்திரம் தருகிறேன்”

என்ற புகழ்பெற்ற முழக்கத்தை முன்வைத்தார்.

1943-ஆம் ஆண்டு, சுபாஷ் சந்திரபோஸ் சிங்கப்பூரில் ஆசாத் ஹிந்த் அரசு எனப்படும் சுதந்திர இந்தியாவின் தற்காலிக அரசை அறிவித்தார்.

அவர் அந்த அரசின் தலைவராக இருந்து, இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்காக சர்வதேச அளவில் ஆதரவைத் திரட்டினார்.

அவரது தலைமையில் இந்திய தேசிய ராணுவம் வடகிழக்கு இந்தியாவை நோக்கி முன்னேறியது. மணிப்பூர் மற்றும் நாகாலாந்து பகுதிகளிலும் INA படையினரின் நடவடிக்கைகள் நடைபெற்றன.

பெண்களும் விடுதலைப் போராட்டத்தில் முக்கியப் பங்கு வகிக்க வேண்டும் என்று நம்பினார்.

அவரது இந்திய தேசிய ராணுவத்தில் ராணி ஜான்சி படைப்பிரிவு என்ற பெண்கள் படைப்பிரிவு உருவாக்கப்பட்டது. இதற்கு கேப்டன் லட்சுமி சேகல் தலைமை வகித்தார்.

நேதாஜியின் பெயருடன் மிகவும் நெருக்கமாக இணைந்த தேசப்பற்று முழக்கங்களில் ஒன்று:

“ஜெய் ஹிந்த்!”

இந்த முழக்கம் பின்னர் இந்தியாவின் தேசிய உணர்வை வெளிப்படுத்தும் முக்கியமான முழக்கமாக மாறியது.

1945 ஆகஸ்ட் 18-ஆம் தேதி, சுபாஷ் சந்திரபோஸ் பயணம் செய்த விமானம் தைவான் பகுதியில் விபத்துக்குள்ளானதாகவும், அதில் ஏற்பட்ட காயங்களால் அவர் உயிரிழந்ததாகவும் வரலாற்றுச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

ஆனால் அவரது இறப்பு குறித்து பல ஆண்டுகளாக பல்வேறு கருத்துகளும் சந்தேகங்களும் நிலவி வந்தன. இதனால் நேதாஜியின் இறுதி வாழ்க்கை இந்திய வரலாற்றின் நீண்டகால மர்மங்களில் ஒன்றாகத் தொடர்ந்தது.

இந்தியா சுதந்திரம் பெறுவதற்காக தனது வாழ்க்கையையே அர்ப்பணித்த அவர், இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளார்.

அவரது வாழ்க்கை இன்றும் இளைஞர்களுக்கு தன்னம்பிக்கையையும் தேசப்பற்றையும் ஊட்டும் வகையில் உள்ளது.

“ஜெய் ஹிந்த்!” என்பது நேதாஜியின் பெயருடன் என்றும் இணைந்திருக்கும் வரலாற்றுச் சொற்களில் ஒன்றாகும்.

Hindusthan Samachar / Durai.J